alpha cursus

'Wat ik van de Alpha-cursus heb geleerd,
is dat geloven iets is dat je niet alleen doet'

Als men mij direct na afloop van de Alphacursus had gevraagd wat ik "er aan had gehad," dan had ik het antwoord schuldig moeten blijven. Een introductie in het christelijk geloof in het algemeen (en, zoals dadelijk zal blijken, een geloofsgemeenschap in het bijzonder) is niet iets dat je direct op waarde kan schatten. Ik stel mij voor dat pas jaren later terugblikkend het belang van de Alphacursus voor de deelnemers echt duidelijk zal zijn.
Ik ben niet christelijk opgevoed, maar de laatste jaren las ik steeds vaker over het christelijk geloof in boeken van auteurs die uiteenliepen van C.S. Lewis tot Sint Augustinus. Ook was ik regelmatig een kerk binnengelopen om eens een mis (of een dienst) bij te wonen. Op die wijze leerde ik de sfeer in en het karakter van diverse kerken kennen. Steeds meer neigde ik naar de katholieke kerk.

Kennismaken met Alpha
Regelmatig bedacht ik dat ik eigenlijk eens diepgaander kennis wilde maken, en wellicht tot een kerk zou willen gaan behoren. Toch kwam dat er niet van. Andere bezigheden weerhielden mij, maar vooral ook een (wellicht misplaatste) vrees voor het onbekende. In december 2004 werd ik in een Leidse kerk gewezen op een folder van de Alphacursus. Toen heb ik de kans gegrepen en mij ingeschreven voor de cursus.
De eerste avond was ik vooral benieuwd wat voor mensen de andere deelnemers zouden zijn. Het bleek een diverse groep. Mensen van allerhande leeftijden en achtergronden waren aanwezig. Sommigen waren katholiek, anderen protestants en weer anderen - zoals ik - waren in het geheel niet kerkelijk.
De Alphacursus bestaat uit een tiental avonden en een middag. In die korte tijd blijken de zo diverse deelnemers één groep te kunnen worden. Een belangrijk element daarbij is het vertrouwen dat snel groeit tussen de deelnemers. Dat blijkt bijvoorbeeld tijdens de gesprekken die iedere avond na de inleidingen in deelgroepjes worden gevoerd. Daarbij komen persoonlijke ervaringen - het verlies van een dierbare, het maken van belangrijke levenskeuzes enzovoorts - ter sprake. Om een betekenisvol en dus open gesprek daarover te kunnen voeren is vertrouwen tussen de deelnemers vereist. Blijkens de gesprekken groeide dat vertrouwen avond op avond.

Gezamenlijk bidden is een bijzondere ervaring
Het moment dat ik het meest indrukwekkend vond in de Alphacursus was het volgende. Zoals gezegd bestaat de cursus niet alleen uit avonden, maar ook uit een middag. Een middag waarop je elkaar beter leert kennen door een wandeling te maken en zelfs spelletjes te spelen. Maar ook wordt er op die middag tezamen in de kerk gebeden. De groep neemt plaats op de achterste banken in de kerk. Na het gemeenschappelijk gebed stellen begeleiders zich op in de zijbeuken van de kerk en kan om de beurt eenieder die dat wil naar hen toestappen en vragen te bidden voor de eigen intenties. De mensen die naar voren stappen weten dat achter hen een groep naar ze kijkt, maar toch levert dat geen ongemakkelijk gevoel op. Dat maakt eens te meer de vertrouwde sfeer tussen de cursisten duidelijk. De ervaring dat anderen bereid zijn voor en met je te bidden is bovendien schitterend, en blijkt een bijzondere ervaring naast het "gewone", individuele gebed.

Er waren velen die bijdroegen aan de cursus: de cursisten, maar vooral ook de pastoor, de begeleiders, de vrijwillige koks en degenen die voor de Alphacursus hebben gebeden. Velen bleken bereid ons te helpen bij de zoektocht naar het wezen van het christelijk geloof, ieder op zijn eigen wijze. Die gemeenschappelijke onderneming, op vrijwilligheid gebaseerd, is reeds op zichzelf indrukwekkend.
Door een groep mee te maken die gericht is op (leren over het) geloof, leer je het belang van een geloofsgemeenschap kennen. Je kan boeken lezen, je kan alleen bidden, je kunt nadenken over het geloof, maar bezigheden die daartoe beperkt blijven, blijken niet genoeg. Juist de gemeenschap is een onmisbaar deel van het beleven van een geloof.

Dat alles gezegd hebbende, wat heb ik dan aan de Alphacursus gehad? Ik vermoed dat ik over een jaar of vijf zal zeggen: wat ik van de Alphacursus heb geleerd, is dat geloven iets is dat je niet alleen doet. Je steunt op, leert van en viert met elkaar.